Love way of Onmyouji วิถีรักฉบับอนเมียวจิ

Love way of Onmyouji วิถีรักฉบับอนเมียวจิ

Fanfic: Attack on titan

Rating: PG

Pairing: Levi X Eren


+++++++++++++++++++++


*1*

มันเป็นความทรงจำฤดูร้อนสีจางๆ...

ลูกท้อสีโอโรสไล้ชมพูอวมอูมสะท้อนอยู่ในดวงตาสีเขียวเฉกเช่นสีสันในฤดูใบไม้ผลิ.....

ร่างเล็กในชุดกิโมโนตัวสวยปีนปายบนต้นท้อ ไม่สนว่ากิ่งไม้จะทำให้กิโมโนตัวสวยต้องยับเยิ่น....แขนเล็กเอือมจนสุดเพื่อคว้าลูกท้อที่อยู่ปลายกิ่ง

...ฮึบ

ร่างเล็กออกแรงยื่นตัวพลางหลับตาปี๋คราวนี้ได้ผล....ลูกท้อได้มาอยู่ในมือของเด็กน้อย....หากแต่...ทุกอย่างก็วูบดิ่งลง....

แวบแรกเด็กน้อยได้แต่สงสัย......ก่อนตระหนักได้ว่าตนกำลังตกจากกิ่งไม้.....คิดได้เพียงว่า'เจ็บหนักแน่ๆ' พลางหลับตาปี๋ ...หากแต่

สัมผัสของอะไรบางอย่างที่แข็งๆหากแต่ก็หยุ่นๆเข้ามารองรับตัวให้เด็กน้อยต้องแปลกใจ ...เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าพื้นปูด้วยหินอยู่ห่างจากตนประมาณสองศอกครึ่ง

มือเล็กจับสิ่งที่รองอยู่ทำให้รู้ว่าเป็นท่อนแขน ...พอไล่สายตามองขึ้นไปก็พบกับเจ้าของแขนที่ก้มมองลงมา....เพราะแสงอาทิตย์ที่ส่องย้อนจากด้านหลังของคนๆนั้นทำให้มองเห็นหน้าไม่ชัด

'อย่าปีนอีก....ถ้าอยากกินก็ให้บอกผู้ใหญ่...เข้าใจไหม' เสียงทุ้มบอก

เด็กน้อยมองตาแป๋วก่อนพยักหน้าหงึก ก่อนโดนปล่อยลงยืนกับพื้น

เสียงตำหนิดังมาจากลุงฮันเนสเรื่องเด็กน้อยแอบปีนต้นไม้เล่นอีกแล้ว ก่อนตามมาด้วยนางกำนัลที่วิ่งมาหา

เด็กน้อยเดินตามนางกำนัลที่จับจูงมือเล็กให้เดินตาม......ตาสีเขียวหันมามองไล่แผ่นหลังที่เดินออกไปทางประตูที่ลุงฮันเนสเปิดให้

..........................................มันเป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้ว

ทำไมอยู่ๆนึกถึงมันขึ้นมานะเด็กชายเอียงคอนึก เสทอดสายตาไปที่สวน.....

จากตรงนี้มองเห็นต้นท้ออยู่อีกฝั่งของสระน้ำที่กว้างพอสมควร  มีสะพานเตี้ยๆพาดไปอีกฝั่ง ท่ามกลางสวนญี่ปุ่นที่บางส่วนปูด้วยหญ้า โรยด้วยกรวดเป็นลายริ้วๆ และภูเขาจำลอง

เพราะวันนี้อากาศดีจึงเปิดหน้าโปร่งม้วนมู่ลี่ไม้ไผ่ขึ้นทำให้สายลมพัดแผ่วหอบไอเย็นจากสระน้ำเข้ามาให้เด็กหนุ่มหลับตาพริ้ม

ป็อก

เสียงเคาะเบาๆที่ศรีษะปลุกให้เด็กชายตื่นจากการเหม่อลอย

"ถึงไหนแล้วหือ?" เสียงทุ้มเอ่ยจากคนที่เคาะศรีษะเด็กชาย

ชายหนุ่มในชุดโนชิสวมใส่หมวกเอะโบชิ โน้มตัวเข้ามาดูความคืบหน้าของเด็กชาย

"ขะ ขอโทษขอรับ" เด็กชายลนลานกลับมาสนใจกระดาษที่ยังอยู่ตรงหน้าต่อ..... ลนลานพับผิดพับถูก ให้คนสอนยิ้มขันกึ่งระอา

"ไม่ต้องรนขนาดนั้นก็ได้....เอเลน"

"อ่ะ...ขอรับ ...ท่านเอลวิน"

"ถ้าพับออกมาไม่ดี..เดี๋ยวภูตบริวารที่ได้จะไม่สวยนะ" แย้มยิ้มเอ่ยบอก

เอเลนพองลมที่แก้มเล็กน้อยก่อนขะมักขะเม้นตั้งใจมากกว่าเดิม

ชื่อเต็มๆของเด็กชายคือ ฟุจิวาระ เอเลน เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเสนาบดี ฟุจิวาระ คริชา ตอนนี้อายุอายุแปดขวบ

แล้วชายที่เป็นอาจารย์สอนให้อยู่ตรงหน้าคือ เอลวิน สมิท ปรมาจารย์ด้านดาราศาสตร์ ที่สละเวลาว่างที่พอจะมีมาสอนเวทองเมียวให้แก่เด็กหนุ่มตามคำร้องขอของเสนาบดีคริชา ที่อยากให้เด็กชายมีวิชานี้ติดตัวไว้บ้างเพื่อป้องกันตัวจากภูตพรายทั้งหลายที่จ้องจะเล่นงานเด็กชาย....เนื่องจากเอเลนมีพลังวิญญาณที่กล้าแข็งมาก...ทำให้เป็นตกเป็นเหยื่อของเหล่าภูตพรายที่จ้องจะเล่นงานผู้ที่มีพลัง

ทั้งในแง่ที่ว่าจะ'กิน'เพื่อเพิ่มพลังและเพื่อ 'กำจัด' ผู้ที่จะมาเป็นศัตรูปราบกำราบพวกมัน

แรกๆเอเลนก็เรียนไปตามความต้องการของบิดา................................................................หากแต่ตอนหลัง.........

เขาเรียนศาสตร์องเมียว...........

ด้วยความตั้งใจของตนเอง.........................

TBC

อย่าหวังอะไรมากจากเรื่องนี้

เพราะยังอยุ่ในระหว่างจะให้เป็น เรื่องสั้น..................ที่สั้นโคตรๆ  หรือ เรื่องสั้น............แต่ยาวหน่อย(เอ๋..รึมาก)

ขึ้นอยุ่กับกระแสตอบรับขอรับ5555555