Fanfic: Attack on titan
Rating: PG
Pairing: Levi X Eren
+++++++++++++++++++++
*1*
มันเป็นความทรงจำฤดูร้อนสีจางๆ...
ลูกท้อสีโอโรสไล้ชมพูอวมอูมสะท้อนอยู่ในดวงตาสีเขียวเฉกเช่นสีสันในฤดูใบไม้ผลิ.....
ร่างเล็กในชุดกิโมโนตัวสวยปีนปายบนต้นท้อ ไม่สนว่ากิ่งไม้จะทำให้กิโมโนตัวสวยต้องยับเยิ่น....แขนเล็กเอือมจนสุดเพื่อคว้าลูกท้อที่อยู่ปลายกิ่ง
...ฮึบ
ร่างเล็กออกแรงยื่นตัวพลางหลับตาปี๋คราวนี้ได้ผล....ลูกท้อได้มาอยู่ในมือของเด็กน้อย....หากแต่...ทุกอย่างก็วูบดิ่งลง....
แวบแรกเด็กน้อยได้แต่สงสัย......ก่อนตระหนักได้ว่าตนกำลังตกจากกิ่งไม้.....คิดได้เพียงว่า'เจ็บหนักแน่ๆ' พลางหลับตาปี๋ ...หากแต่
สัมผัสของอะไรบางอย่างที่แข็งๆหากแต่ก็หยุ่นๆเข้ามารองรับตัวให้เด็กน้อยต้องแปลกใจ
...เมื่อลืมตาขึ้นมาก็พบว่าพื้นปูด้วยหินอยู่ห่างจากตนประมาณสองศอกครึ่ง
มือเล็กจับสิ่งที่รองอยู่ทำให้รู้ว่าเป็นท่อนแขน
...พอไล่สายตามองขึ้นไปก็พบกับเจ้าของแขนที่ก้มมองลงมา....เพราะแสงอาทิตย์ที่ส่องย้อนจากด้านหลังของคนๆนั้นทำให้มองเห็นหน้าไม่ชัด
'อย่าปีนอีก....ถ้าอยากกินก็ให้บอกผู้ใหญ่...เข้าใจไหม' เสียงทุ้มบอก
เด็กน้อยมองตาแป๋วก่อนพยักหน้าหงึก ก่อนโดนปล่อยลงยืนกับพื้น
เสียงตำหนิดังมาจากลุงฮันเนสเรื่องเด็กน้อยแอบปีนต้นไม้เล่นอีกแล้ว
ก่อนตามมาด้วยนางกำนัลที่วิ่งมาหา
เด็กน้อยเดินตามนางกำนัลที่จับจูงมือเล็กให้เดินตาม......ตาสีเขียวหันมามองไล่แผ่นหลังที่เดินออกไปทางประตูที่ลุงฮันเนสเปิดให้
..........................................มันเป็นเรื่องเมื่อนานมาแล้ว
ทำไมอยู่ๆนึกถึงมันขึ้นมานะเด็กชายเอียงคอนึก
เสทอดสายตาไปที่สวน.....
จากตรงนี้มองเห็นต้นท้ออยู่อีกฝั่งของสระน้ำที่กว้างพอสมควร มีสะพานเตี้ยๆพาดไปอีกฝั่ง
ท่ามกลางสวนญี่ปุ่นที่บางส่วนปูด้วยหญ้า โรยด้วยกรวดเป็นลายริ้วๆ และภูเขาจำลอง
เพราะวันนี้อากาศดีจึงเปิดหน้าโปร่งม้วนมู่ลี่ไม้ไผ่ขึ้นทำให้สายลมพัดแผ่วหอบไอเย็นจากสระน้ำเข้ามาให้เด็กหนุ่มหลับตาพริ้ม
ป็อก
เสียงเคาะเบาๆที่ศรีษะปลุกให้เด็กชายตื่นจากการเหม่อลอย
"ถึงไหนแล้วหือ?" เสียงทุ้มเอ่ยจากคนที่เคาะศรีษะเด็กชาย
ชายหนุ่มในชุดโนชิสวมใส่หมวกเอะโบชิ
โน้มตัวเข้ามาดูความคืบหน้าของเด็กชาย
"ขะ ขอโทษขอรับ"
เด็กชายลนลานกลับมาสนใจกระดาษที่ยังอยู่ตรงหน้าต่อ..... ลนลานพับผิดพับถูก
ให้คนสอนยิ้มขันกึ่งระอา
"ไม่ต้องรนขนาดนั้นก็ได้....เอเลน"
"อ่ะ...ขอรับ ...ท่านเอลวิน"
"ถ้าพับออกมาไม่ดี..เดี๋ยวภูตบริวารที่ได้จะไม่สวยนะ"
แย้มยิ้มเอ่ยบอก
เอเลนพองลมที่แก้มเล็กน้อยก่อนขะมักขะเม้นตั้งใจมากกว่าเดิม
ชื่อเต็มๆของเด็กชายคือ ฟุจิวาระ เอเลน
เป็นบุตรชายเพียงคนเดียวของเสนาบดี ฟุจิวาระ คริชา ตอนนี้อายุอายุแปดขวบ
แล้วชายที่เป็นอาจารย์สอนให้อยู่ตรงหน้าคือ
เอลวิน สมิท ปรมาจารย์ด้านดาราศาสตร์
ที่สละเวลาว่างที่พอจะมีมาสอนเวทองเมียวให้แก่เด็กหนุ่มตามคำร้องขอของเสนาบดีคริชา
ที่อยากให้เด็กชายมีวิชานี้ติดตัวไว้บ้างเพื่อป้องกันตัวจากภูตพรายทั้งหลายที่จ้องจะเล่นงานเด็กชาย....เนื่องจากเอเลนมีพลังวิญญาณที่กล้าแข็งมาก...ทำให้เป็นตกเป็นเหยื่อของเหล่าภูตพรายที่จ้องจะเล่นงานผู้ที่มีพลัง
ทั้งในแง่ที่ว่าจะ'กิน'เพื่อเพิ่มพลังและเพื่อ 'กำจัด'
ผู้ที่จะมาเป็นศัตรูปราบกำราบพวกมัน
แรกๆเอเลนก็เรียนไปตามความต้องการของบิดา................................................................หากแต่ตอนหลัง.........
เขาเรียนศาสตร์องเมียว...........
ด้วยความตั้งใจของตนเอง.........................
TBC
อย่าหวังอะไรมากจากเรื่องนี้
เพราะยังอยุ่ในระหว่างจะให้เป็น เรื่องสั้น..................ที่สั้นโคตรๆ หรือ เรื่องสั้น............แต่ยาวหน่อย(เอ๋..รึมาก)
ขึ้นอยุ่กับกระแสตอบรับขอรับ5555555
